Παρασκευή, 23 Αυγούστου 2013

Post tenebras lux σημαίνει : μετά το σκοτάδι φως (ίσως)...



Η Ιζόλδη κατοικεί μες στην υπόγεια μισοσκότεινη αίθουσα.
Το φόρεμά της έχει χρώμα ίδιο με των νεκρών την προσμονή,

Η λέσχη των αθεράπευτα αισιόδοξων...




"....Τι ν' απόγιναν τα πουλιά των ψυχών μας;
Στην πλατιά πεδιάδα πέταξαν
Με τις ανελέητες κραυγές τους
Και την τρέλα τους, όμοια με σβούρες που αδιάκοπα γυρίζουν
Αυτά που πάθη μας ξυπνούν δεν έχουν τέλος
Τα μάτια κίτρινα και κόκκινα
Για τα μίση που ξεχάστηκαν
Οι ασάλευτες σημύδες
Ξαναμιλώ στη νύχτα
Στην ομίχλη που διαλύεται
Η αιωνιότητα είναι μια μέρα..."

Με κοίταξε με πρωτοφανή ένταση. Με βλέμμα καθαρό αλλά πυρετικό. Περίμενα ν' αρχίσει τις ερωτήσεις. Δεν είπε τίποτα. Πήρε το χέρι μου και το έσφιξε στο δικό της. Μείναμε έτσι δίχως να μιλάμε. Τα λόγια ήταν περιττά.


(απόσπασμα) 

Jean-Michel Guenassia


Fedra V.


Δευτέρα, 19 Αυγούστου 2013

Παρασκευή, 9 Αυγούστου 2013

H βροχή...



ΣΕ ΟΛΑ τα κείμενα της νύχτας βρέχει. Όπως στις ταινίες του Ταρκόφσκι. Όταν εμφανίζεται η βροχή, η ανθρωπότητα χάνεται μες στα ρείθρα. Τα ξεβαμμένα από την

Πέμπτη, 8 Αυγούστου 2013

Ο άνθρωπος που φοβόταν τις ευχές....



Σε μια συνηθισμένη, χωρίς τίποτε το ξεχωριστό, γειτονιά ζούσε ένας άνθρωπος σαν όλους τους ανθρώπους. Οι συνήθειές του και όλα του τα χαρακτηριστικά ήταν τόσο πολύ

Πέμπτη, 1 Αυγούστου 2013

Απόψε θα σου πω...



Απόψε θα σου πω για κείνα
που προσπαθώ να ξεχάσω...
Την θλίψη
την απόρριψη
τ' αστέρια, που έπεσαν εν αγνοία μου τα θέλω,