Παρασκευή, 24 Απριλίου 2015

περιφλεγής θνησιμότητα








“Aπό που αντλείς τόση καλοσύνη;' τον ρώτησε

“Aπό τον εναπομείναντα χρόνο μου.
Kάθε φορά που κάνω κάτι καλό
αφαιρώ από την διάρκεια μου.
H καλοσύνη είναι μια σύντμηση'.

“ Kαι τι κερδίζεις σε αντάλλαγμα;'

“ Kερδίζω στην συμπύκνωση.
Aισθάνομαι να προσεγγίζω τις διαστάσεις μου,
εκτείνομαι αφήνοντας πίσω προηγούμενα όρια
σαν τη φωτιά που απλώνεται και δυναμώνει
λιώνοντας την άχρηστη ύλη
η οποία καίγεται συστρεφόμενη'.

“Kι εγώ που έχω αμέτρητο χρόνο μπροστά μου
κάτοχος μιας θριαμβικής αθανασίας
θα μπορούσα να γίνω καλύτερος από σένα
μια αιωνιότητα καλοσύνης
είναι τόσο εύκολο', είπε με βεβαιότητα.

O άλλος κούνησε συγκαταβατικά το κεφάλι.
Tου ήταν αδύνατο - σκέφτηκε - να καταλάβει
τη σημασία της περιφλεγούς θνησιμότητας.



ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΗΣ



Fedra V.

Τετάρτη, 22 Απριλίου 2015

η τελεία...







Είμαι μια τελεία μια ελάχιστη τελεία
Πάνω σ’ ένα άσπρο άγραφο χαρτί
Τέλος μιας πρότασης νοητής
Αρχή μιας άλλης το ίδιο νοητής 
Αυτός που μ’ έβαλε σαν με είδε μόνη
Έγραψε γύρω μου ένα κύκλο 
Τώρα εδώ είναι η απορία
Το ’κανε για να με προστατέψει
Απ’ όλο αυτό το απέραντο άσπρο
Φοβήθηκε μην του το σκάσω

Ή μήπως θέλησε να δείξει
Ότι δεν είμαι ένα σημείο στίξης
Και να καλύψει έτσι την ανημποριά του

Να γράψει μια ή δυο προτάσεις


ΑΡΓΥΡΗΣ ΧΙΟΝΗΣ



Fedra V.

Δευτέρα, 13 Απριλίου 2015

"Η ντροπή της Ευρώπης"




GUNTER GRASS
(16 Οκτωβρίου 1927 - 13 Απριλίου 2015)

*

Γερμανός ποιητής, πεζογράφος, θεατρικός συγγραφέας, γλύπτης και γραφίστας, η φωνή της μεταπολεμικής Γερμανίας, όπως αποκαλείται. Θεωρείται μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της γερμανόφωνης λογοτεχνίας, βραβευμένος με Νόμπελ το 1999.

Στις 26 Μαίου 2012 δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Καθημερινή" το ποίημα του "Η Ντροπή της Ευρώπης", αφιερωμένο στην Ελλάδα των μνημονίων.


*


"Στο χάος κοντά, γιατί δεν συμμορφώθηκε στις αγορές· κι Εσύ μακριά από τη Χώρα, που Σου χάρισε το λίκνο.

Όσα Εσύ με την ψυχή ζήτησες και νόμισες πως βρήκες, τώρα θα καταλυθούν, και θα εκτιμηθούν σαν σκουριασμένα παλιοσίδερα.

Σαν οφειλέτης διαπομπευμένος και γυμνός, υποφέρει μια Χώρα· κι Εσύ, αντί για το ευχαριστώ που της οφείλεις, προσφέρεις λόγια κενά.

Καταδικασμένη σε φτώχεια η Χώρα αυτή, που ο πλούτος της κοσμεί Μουσεία: η λεία που Εσύ φυλάττεις.

Αυτοί που με τη δύναμη των όπλων είχαν επιτεθεί στη Χώρα την ευλογημένη με νησιά, στον στρατιωτικό τους σάκο κουβαλούσαν τον Χέλντερλιν.

Ελάχιστα αποδεκτή Χώρα, όμως οι πραξικοπηματίες της, κάποτε, από Εσένα, ως σύμμαχοι έγιναν αποδεκτοί.

Χώρα χωρίς δικαιώματα, που η ισχυρογνώμονη εξουσία ολοένα και περισσότερο της σφίγγει το ζωνάρι.

Σ' Εσένα αντιστέκεται φορώντας μαύρα η Αντιγόνη, και σ' όλη τη Χώρα πένθος ντύνεται ο λαός, που Εσένα φιλοξένησε.

Όμως, έξω από τη Χώρα, του Κροίσου οι ακόλουθοι και οι όμοιοί του όλα όσα έχουν τη λάμψη του χρυσού στοιβάζουν στο δικό Σου θησαυροφυλάκιο.

Πιες επιτέλους, πιες! κραυγάζουν οι εγκάθετοι των Επιτρόπων· όμως ο Σωκράτης, με οργή Σου επιστρέφει το κύπελλο γεμάτο ώς επάνω.

Θα καταραστούν εν χορώ, ό,τι είναι δικό Σου οι θεοί, που τον Ολυμπό τους η δική Σου θέληση ζητάει ν' απαλλοτριώσει.

Στερημένη από πνεύμα, Εσύ θα φθαρείς χωρίς τη Χώρα, που το πνεύμα της, Εσένα, Ευρώπη, εδημιούργησε."



Fedra V.